« Blog Assumption is the mother of all fuck-ups

Vandaag om klokslag 00:15 stond The Four in de Kram te Eindhoven. Op het podium dat nog geen drie vierkante meter in beslag nam stond een Ludwig drumkit, een Vox AC30, een Fender Twin Reverb, een obscure basversterker en vier gasten strak in het pak onder enorme druk. 
We moeten een paar uur terug in de tijd om erachter te komen waarom er uberhaupt een enorme druk was.
Het was de afgelopen week niet gelukt om in contact te komen met zowel de andere band als de kroeg waar The Four zou spelen. Opzich niet zo'n heel groot punt want het grootste gedeelte van de informatie was al doorgegeven via de Popronde, was het niet voor het feit dat er geen afspraken waren gemaakt over een backline. 
Berichtjes achtergelaten, gemaild, enzovoorts om iets te regelen met de andere band van die avond maar geen gehoor. Op de dag van spelen werd Max (frontman en contactpersoon van The Four) gebeld door Jacko, eigenaar van De Kram. 

Na de situatie uitgelegd te hebben werd Max enigszins gerustgesteld door de woorden: "Ik ga erachteraan." na niks meer vernomen te hebben voor de rest van de dag werd er aangenomen dat het geregeld zou zijn. 

We horen eigenlijk nog de magische woorden van Jacko om 22:45, "Assumption is the mother of all fuck-ups." We hadden anderhalf uur om een backline te regelen. De andere band was inmiddels aan het spelen en naderde het eind en wij hadden een change-over van 45 minuten, met een inbegrepen soundcheck. 

Joost, bassist van The Four, nam het op zich om iets te regelen met de andere band, het resulteerde in een hoop omslachtigheid en vage antwoorden, de andere band had namelijk geen zin om te wachten om weer naar huis te gaan. Uiteindelijk na 20 minuten met hen in gesprek te zijn gegaan kwam het er uiteindelijk op neer dat alles behalve het drumstel beschikbaar was. 

Een hoop correspondentie later met Jacko hoort men ineens in een hoek de geluidstechnicus. Ik zal hoe dan ook deze man zijn naam achterhalen en hem een bos bloemen toesturen, want wat een verschrikkelijke held was deze man. "Ik heb een drumstel." zei hij. 

De auto waarmee we waren gekomen stond echter op de stoep met waarschuwingslampen aan. Door het gesprek aan te zijn gegaan met de andere band stond de auto daar echter wat te lang en inmiddels hing er al een groepje politie mannen eromheen. Matt (drummer en chauffeur) liep richting het groepje. Jacko, geluidstechnicus, Max en Jim waren nog in gesprek. 

Tijd tikt door als een malle, en het lijkt wel alsof er overal bosbranden zijn die geblust moeten worden. Dan hadden we ook nog eens de pech dat de andere band zich had bedacht en besloot gewoon te vertrekken met de hele backline omdat ze toch niet wilde blijven. 

Fantastic 

Dus hoe zijn we dan in hemelsnaam toch dat podium opgekropen om een show weg te geven van een uur? Wat volgde ging erg snel: de politie was gelukkig Brabants, en dus niet zoals in Rotterdam erop gebrand om bonnetjes te schrijven, brand 1 was gedoofd. Geluidstechnicus was on a roll en had een loods met wat hij zelf noemt: "alles." 
Het enige wat nog resteerde was het ophalen en opbouwen. De tijd stond op 23:45 toen we begonnen met het opbouwen van het podium en om 00:00 stond de tent vol en legden we de laatste loodjes. Max had nog in de tussentijd al zijn snaren vervangen en gestemd. 
Er gaat een venijnig soort druk aan je knagen als je weet dat je eigenlijk al had moeten beginnen.

Het publiek wordt onrustig terwijl je nog probeert een soort line-check/soundcheck probeert af te dwingen, maar om 00:15 sta je er dan toch.
Was dit een perfecte avond? Nee. Maar ik zal mij zelf van de hoogste toren werpen als het niet een van de meest leervolle avonden was in mijn leven. 
Nooit meer ergens vanuit gaan, harde plannen maken en alles geven. Ook buiten je performance. 

quick sidenote: De Kram heeft in 15 jaar nog nooit een gecancelde performance gehad, ook vandaag niet. En dat is volkomen te danken aan de mensen die dag in dag uit werken om iets moois neer te zetten en oplossingsgericht te denken. Iedereen in die tent is een held. Punt.

The Four

Geschreven door: The Four

THE FOUR maakt vuige garage rock met catchy gitaar hooks en dansbare beats, waarin een speciale rol is weggelegd voor de 'ice-rocker' vocals van fr... » lees verder