« Blog Numero 50 en geen bvo's meer...

Wageningen café XL
Donderdag 3 oktober

Ons 50e optreden. We eten hazelnootgebak in de bandbus.
Naast de geraniums en de gehaakte vitrage duikt middenin een woonwijk out of the blue café XL op. De straat is rustig, ik heb niet het idee dat het druk gaat worden vanavond. We spelen vroeg in de avond.

De geluidsman is druk bezig en op een verdwaalde barman en snackende klant na is er niemand. We laden de instrumenten uit, de band bouwt op en ik haal patat.
De gastvrouw in de friettent neemt de bestelling op en laat me vervolgens 3 verschillende soorten patat uittesten, ik moet de beste uitkiezen. Er komen ook nog een aantal heren in oktoberfest outfit binnen, een surrealistische situatie.

Olivier van Fexet brengt zijn drumstel. Daar mag Marco op spelen. En dat terwijl ze pas over 4 uur hoeven te spelen, dankbaarheid!
Ik kleed me om terwijl de wasdroger op de achtergrond brult, even inzingen lukt niet.

We spelen heerlijk. We raken ook steeds meer "in de set". Tijdens Bella Ciao buk ik bij het tweede couplet. Niet bewust maar het publiek denkt van wel en bukt ook om tijdens het refrein ineens op te veren. Een nieuw ritueel is geboren, Vrank lacht, hier houdt hij erg van. Morgen kijken of dit in Den Bosch ook zo gaat. Ben benieuwd.
Bij het derde nummer beginnen enkele dames voorzichtig te dansen en heel geleidelijk stroomt het café vol en komt iedereen in beweging.
Overal staan mensen en bij het laatste nummer moeten nieuwe binnenkomers vanwege de drukte aan de zijkant van het podium blijven staan.

Na afloop trakteren we op een demo, omdat we wat te vieren hebben en omdat we morgen weer mogen!

Den Bosch - de Palm
Vrijdag 4 oktober 

Brabant, het is geen geheim dat we hier graag spelen. Men viert hier graag en ook veel. Dat "klopt" met ons. Café de Palm staat tegenover de Sint Jan die prachtig is uitgelicht.  
Ik draag standaarden, gitaren en koffertjes naar binnen. De tering, excuses mes mots, maar WAAR de piep moeten wij spelen? De breedte van het podium is way too small voor 6 man. Het kan wel met wat passen en meten maar dan blokkeren we de gang naar het toilet.
De baas van de Palm maakt zich zorgen.
De heren van de Popronde die helpen bij het opbouwen denken dat het wel moet lukken. Pas als we aangeven dat we tijdens het optreden wel zullen verkondigen dat iedereen gewoon tussen ons de weg naar het toilet kan vinden is hij enigszins gerustgesteld.
Meezingen, klappen, bukken, Brabant viert het feest zonder moeite met ons mee.
Bij Come On begint er iets te kraken, we vrezen dat er een speaker is opgeblazen. Gewoon maar doorgaan, stoppen is geen optie.
We proberen de get-down bij Bella Ciao en het lukt weer, de hele kroeg zit op zijn hurken, fantastisch, die houden we erin!
Na afloop mensen komen er een aantal mensen naar ons toe die ons al eerder hebben gezien.

Niet de speaker maar de zanginstallatie blijkt gebreken te vertonen, gelukkig duurt het nog even voordat de volgende band moet spelen, we hopen dat de installatie nog gemaakt kan worden. De heren van de Popronde doen hun best.

Na afloop stoppen we bij de parkeergelegenheid de Lucht. Er is geen bier meer, de bvo's * zijn op. We duiken de tunnel onder de snelweg in die leidt naar het restaurant. EJ en ik wachten op de rest van de band en maken om de tijd te doden foto's en een spacey video. Fijn, we hebben weer een ge-update profielfoto voor onze Twitter pagina.

* voor de mensen die dit fenomeen niet kennen: bvo = bier voor onderweg ...
Foxy Roxy/Alexandra

Casa de la Muerte

Geschreven door: Casa de la Muerte

Eén van de beloftes van 2013! (MusicFrom) Casa de la Muerte viert volgens Mexicaanse traditie de dood. Niet één dag maar voor eeuwig. Meng country... » lees verder