« Blog REGEN, KANEELSTAAFJES EN EEN ONGELUK IN DE TUNNEL

REGEN, KANEELSTAAFJES EN EEN ONGELUK IN DE TUNNEL

11 oktober
the Stage – Arnhem

Het regent, nee, de hemel valt naar beneden, zo lijkt het.
We zitten in de bus, files in alle rijrichtingen duiken op, het wordt steeds sneller donker. We moeten goed blijven opletten volgens de organisatie. Als we de eerste afslag in het centrum missen dan moeten we de hele ring weer over (!!!) waarschuwen ze. Het is extra druk rond Arnhem, uiteraard vanwege de Popronde maar ook een klein beetje omdat Nick en Simon in het Gelredome spelen.

We letten op en bovendien heeft Vrank hier jarenlang gewoond. We laden uit, alles moet naar boven naar een ruimte die multifunctioneel is. Daar hebben we er meer van gehad. Een kantoor slash kleedruimte/backstage slash washok slash opslagruimte … Deze ruimte blijkt alles ineen te zijn, compleet met een rommelzolder/kantoor waar we ons kunnen omkleden.

Drie bands kunnen zich hier terugtrekken, er is een koelkast, maar de ruimte fungeert voornamelijk als instrumentenopslag. We struikelen over gitaarkoffers, maar ook over verdwaalde make-up tassen en trolleys, bierflessen en kanaalstaafjes… De bank is bezaaid met jassen. Zangeres Selma van Cheap Thrills heeft keelpijn en haast geen stem meer. Ze maakt zich zorgen en haar haar werkt ook al niet mee.

De avond wordt gedomineerd door dames, elke band heeft er wel één of meer. De stijlen van de bands verschillen.
Join the Cavalry speelt een goed voorbereide set, de zaal hebben ze mee. Fantastische zangeres, twee drummers, solide band. Met gemak pakken ze het publiek in.

Ik kleed me om in de kantoorzolder, net boven me hangt een poster van Jello Biafra!
Terwijl het buiten hard regent en koud is, wordt het binnen steeds warmer. We starten de set. Het publiek is vanaf het podium slecht te zien, Marco geeft achteraf aan dat hij hier last van had, hij is drummer, zit achteraan en wil ook graag gezichten zien.
Er zijn dingen die me steeds vaker bij onze optredens opvallen: dames in het publiek beginnen vaak al vroeg in de set te dansen, heren lachen in het begin meer, en komen pas later los. Hier is vast onderzoek naar gedaan.
Dimitri breekt twee keer een snaar! Gelukkig heeft hij 3 (!) gitaren meegenomen zodat hij snel kan wisselen.
Joris mag over de basversterker van Dorien van Cheap Thrills spelen, das fijn want er zijn niet genoeg DI's, Vrank neemt alles in beslag met zijn orgels.

Er wordt gedanst en gefeest en de Cheap Thrills ladies houden het vuur aan. De eigenaar is blij is, het  is niet overal zo druk in Arnhem.

12 oktober
het Wapen van Bloemendaal – Haarlem

Deze moet in de boeken, we beginnen eigenlijk nooit te laat maar ik weet al dat we het niet gaan redden om op tijd te starten. Het is half 9 en we moeten echt echt echt beginnen maar Vrank is er nog niet. Ongeluk in de tunnel (for real).

De Popronde mensen lopen rood aan, net als de driftig heen-en-weer springende baas van het Wapen van Bloemendaal. Het publiek lijkt zich er weinig van aan te trekken, buiten regent het (alweer zucht) maar binnen is bier en het is druk.
Gelukkig, daar is Vrank, alles wordt klaargezet. Ik kluun met m'n Tina Turner laarsjes de trap af, ga bijna op mijn plaat omdat ik het orgel al hoor.

Ik moet me enorm focussen om ook maar iets van mezelf op het podium te horen, komt vaker voor maar nu is het wel extreem. We zullen het podiumgeluid vanavond niet goed krijgen.
EJ is in zijn element, maakt drukke, wilde gebaren. Het drumstel en orgel staan in hoeken wegens een gebrek aan ruimte, EJ en ik hebben hierdoor iets meer bewegingsvrijheid. In mijn ooghoek zie ik Nienke (gister bij Cheap Thrills) en Case M. van GirlBeard lachen. Over een paar weken kunnen we ze eindelijk zien in Alkmaar.

We spelen een iets kortere set en zijn op tijd klaar. Ik zie in mijn ooghoek dat er foto's worden gemaakt en er wordt gefilmd.
Nu even een paar weken rust, 3 more Popronde gigs to go!

Casa de la Muerte

Geschreven door: Casa de la Muerte

Eén van de beloftes van 2013! (MusicFrom) Casa de la Muerte viert volgens Mexicaanse traditie de dood. Niet één dag maar voor eeuwig. Meng country... » lees verder